Dimitri Meyns

Ik geloof dat de mooiste foto's niet ontstaan door mensen perfect te positioneren. Ze ontstaan wanneer iemand zichzelf kan zijn. Wanneer er even vergeten wordt dat er een camera aanwezig is. Wanneer er gelachen wordt zonder na te denken. Wanneer iemand een blik geeft die niet voor de foto bedoeld was. Misschien is dat ook waarom ik zo fotografeer. Doorheen mijn leven heb ik geleerd hoe waardevol herinneringen kunnen worden. Hoe snel momenten voorbijgaan. Hoe mensen veranderen, hun eigen weg gaan of soms plots verdwijnen uit ons leven. Wat overblijft, zijn de verhalen. De herinneringen. De beelden die ons terugbrengen naar een gevoel. Daarom fotografeer ik geen perfecte trouwdagen. Ik fotografeer mensen. Zoals ze zijn. Met hun karakter, hun emoties, hun familie, hun vrienden en alle kleine momenten die later misschien nog waardevoller worden dan ze vandaag lijken. Want uiteindelijk gaat trouwfotografie voor mij niet over foto's. Het gaat over bewaren wat belangrijk is.